Maxime hangt zelf de slingers maar op voor zijn "feest van de democratie"

Het regeerakkoord dat door de CDA leden met tweederde meerderheid wordt omarmd is inhoud. Inhoud in dit geval waar veel CDA leden zich in kunnen herkennen. Ik als PvdA-lid kan me er ook voor een deel in herkennen. Het niet bekorten van de WW duur vind ik heel belangrijk in tijden dat veel mensen hun baan niet zeker zijn, maar wel met enorme verplichtingen zitten. Het ontslagrecht niet verder versoepelen vind ik ook prima, want probeer als veertiger of vijftiger maar weer een nieuwe baan te vinden. Dat lukt niet makkelijk, dus als deze mensen minder makkelijk hun baan verliezen vind ik dat best. En voor de rest: Je moet toch wat en elke deelnemende partij moet een beetje zijn zin krijgen. Wat de inhoud betreft zal menig CDA er dan misschien niet zijn vingers aflikken, maar weerzin wekt het toch ook zeker niet op. Wat is dan het probleem met de principes? En hebben de CDA leden die nu voor deelname aan het regeerakkoord hebben gestemd die dan niet?

Natuurlijk hebben de meeste van hen ook voldoende principes. En die principes maken het een moeilijke beslissing om in zee te gaan met een ondemocratische partij met maar 1 lid, Geert Wilders. Niet alleen is de partij ondemocratisch, maar vooral het feit dat deze partij slechts “gedoogd”is een probleem. Verantwoordelijkheid neemt Wilders niet, behalve voor de door hem behaalde successen. Daarmee weet hij veel kiezers te overtuigen dat het goed is geweest om op hem te stemmen. Voor de zaken die de komende jaren misgaan, zal hij wegduiken en met zijn welbekende opgeheven vingertje in de richting van Rutte en Verhagen wijzen. Verder kan hij gewoon zijn gang gaan met de angst voor de oprukkende islam in Europa wijd te verspreiden. Dat wordt dan weer gedoogd door Rutte en Verhagen en de hunnen.

Principes zijn een goede zaak, zolang je niet door je principes in een wurggreep wordt gehouden. Maar in het geval van het accepteren van CDA en VVD van het gedogen van Wilders is het juist precies andersom. Juist het niet handelen volgens je principes zorgt ervoor dat je in een wurggreep wordt gehouden. Daarom vind ik het ook jammer dat het CDA congres niet twee stemmen mocht uitbrengen: 1 voor de inhoud van het regeer- en gedoogakkoord en 1 voor het principe wel of niet met de PVV samenwerken. Het samentrekken van inhoud en principe in 1 besluit zorgt voor een middag die eindigt met Verhagen die als gladiator een triomfspeech houdt met de glans van een overwinnaar. Hij en vele anderen kunnen zich verschuilen achter het feit dat de grote meerderheid van de leden zich achter de inhoud van het akkoord hebben geschaard. Dat is een democratisch feestje wel waar. Of niet, soms?

Nee, wat mij betreft niet. De grote groep van eenderde tegenstemmers hebben niet tegen de inhoud van het akkoord gestemd. Daar konden ze zich waarschijnlijk wel in vinden. Ze hebben duidelijk voor hun principes gestemd en niet voor het feit of ze het eens waren met verhoging van de snelheidslimiet of het niet versoepelen van het ontslagrecht.

Als principes bepalen wat je stemt, dan is dit toch reden voor Verhagen om eens flink achter zijn oren te krabben. Het ging helemaal niet om de inhoud van de gemaakte afspraken voor de tegenstemmers. Als Verhagen met dezelfde inhoud was gekomen met een samenwerking van bijvoorbeeld CDA, VVD, Groen Links en D’66 dan was bijna het voltallige congres akkoord gegaan. Desnoods met gedoogsteun van de zo alom verguisde PvdA. Dat zegt mij genoeg, maar Maxim Verhagen viert zijn “feest van de democratie”. Ik neem aan dat hij zelf de slingers heeft opgehangen.

De gezelligste familie van Nederland: elke dag vanaf nu op tv

Dit blog van vandaag gaat natuurlijk over het CDA-congres. Wie niet gekeken heeft, heeft een fantastisch stukje geschiedenisschrijven gemist. In de congreshal in Arnhem zaten wel 4000 leden vanuit het hele land verzameld. En die kregen de kans om hun ‘one minute of fame’ te vullen met hun opvatting over wel of niet akkoord gaan met regeer- en gedoogakkoord. En veel CDA-leden maakten van die mogelijkheid gebruik. Dit leverde niet zozeer spectaculaire als wel emotionele en bewogen bijdragen op. Veel tegenstanders voelden een sterke drang om hun afkeer van het samenwerken met de partij van Geert Wilders expliciet te uiten. Ik had het vermoeden dat veel van hen dit deden voor hun achterban. Het was tenslotte een live uitgezonden congres en veel mensen zullen een groot deel van de dag hebben gekeken.

Opvallend was dat de leden die zich voor het regeer- en gedoogakkoord uitsproken vaak jonge mannen waren. De mannen waren sowieso enorm oververtegenwoordigd bij de sprekers. Er zaten veel vrouwen in de zaak, maar op een of andere manier hoefden die niet zo nodig hun stem kracht bij te zetten. Maar die jonge mannen leken behalve met een oprechte stemverklaring ook nog bezig met zichzelf in de kijker te spelen in de verwachting zo hogerop in de partij te komen. Steun op zo’n belangrijk congres voor de bobo’s zal niet licht vergeten worden. Mijn man vindt dat ik hier wellicht wat te wantrouwig denk, maar ik denk dat ik gelijk heb. Ook van de Turkse Coskun Cörüz vond ik het opvallend dat juist hij het woord nam om te onderstrepen dat het goed was om akkoord te gaan. Een wit voetje halen bij Maxim kan nooit kwaad als je ervan uit gaat dat hij voor de komende jaren de partijleider wordt die je carrière binnen het CDA kan maken en breken. Maar misschien was hij oprecht van mening dat het een fantastische zet is om samen te werken met een man die het niet zal nalaten om grote groepen moslims (nee, niet alle, er zijn volgens Wilders ook wel een paar goede) opzij te zetten als tweederangs burgers. Wie zal het zeggen?

Het CDA is na dit congres vast nog niet van de interne discussie af. Het zal echt niet de inhoud van het regeerakkoord zijn waar men na vandaag met elkaar over mening zal verschillen. Dat zal gerust wel meevallen. Maar het zullen keer op keer het optreden en de uitspraken van Geert Wilders zijn, die consternatie bij het CDA veroorzaken en de discussie weer doen opladen. Een van de aanwezige tegen-verklaarden vergeleek het samenwerken met Wilders met Faust die zijn ziel aan de duivel verkocht. Anderen drukten het wat voorzichtiger uit, maar zeiden eigenlijk hetzelfde. Volgens hen legitimeer je zo het in een hoek zetten van een grote groep medeburgers van allochtone afkomst. Maar voor-verklaarden vonden juist dat je de Wilderskiezers, die de CDA kiezers bij verre overstijgen, niet aan de kant mocht laten staan. Op dat moment moest ik wel even denken aan alle PvdA stemmers (toch nog meer dan de PVV stemmers) waarvan blijkbaar niemand het erg vindt dat die aan de kant staan en niet gehoord worden.

Opvallend bij alle media-aandacht voor het CDA is, dat op het VVD congres weinig commotie was. Op tv zag ik net Frans Weisglas, die als een van de weinige prominenten zich heeft uitgesproken met zorg over het samenwerken met de PVV. Hij had er geen verklaring voor dat niet veel meer VVD-ers moeite hebben met de samenwerking. Ik snap dat eigenlijk ook niet. Ook voor Mark Rutte en aanhangers zal het toch bijzonder pijnlijk zijn als Wilders, ook in het buitenland, steeds provocerende uitspraken doet? Juist als premier sta je dan te kakken, lijkt mij.

Maar ja, Mark weet waar hij aan begint. Het mediaoptreden tijdens de presentatie van het akkoord sprak wat dat betreft boekdelen. Verhagen staat wat gênant te kijken als Wilders spreekt en Mark Rutte kijkt hem gespannen aan en knikt af en toe. Zoals ik gisteren al schreef waarschijnlijk niet omdat hij het ermee eens is, maar om te bevestigen dat hij hoort wat er wordt gezegd en met het knikje geeft hij aan dat het nog net door de beugel kan. Maar hoe lang gaat het nog door de beugel? Wanneer komen de eerste barstjes in het vertrouwen dat de heren nu nog in elkaar lijken te hebben?

We gaan in ieder geval zeker geen saaie tijd tegemoet tijdens het winterseizoen van de publieke omroep. We hebben gelukkig nog drie zenders die hier allemaal volop aandacht aan kunnen besteden. DWDD, Pauw en Witteman, Uitgesproken, Een vandaag, Nieuwsuur, Journaal, Jeugdjournaal, Koefnoen en noem maar op. Ik zit in ieder geval klaar.

Kabinet Rutte weet het leuk te vertellen

Vanmorgen stonden de kranten er vol mee. Uitspraken gedaan door Rutte, Verhagen en Wilders over wat ze de komende jaren gaan doen. Kern is dat ‘afspraak is afspraak’ weer terugkomt, en dat Nederland wordt teruggegeven aan de hardwerkende Nederlanders. Het motto van het kabinet is “Vrijheid en verantwoordelijkheid”.

Volgens de pers is dit een motto waarmee CDA en VVD aangeven dat er geen vrijblijvendheid voor de PVV in zit. Terwijl Wilders duidelijk stelt: Ik ben niet zo van het bruggen bouwen. Hij heeft niet het idee dat hij ook een stap in de richting van andere partijen moet zetten blijkbaar. Het is een opmerkelijke uitspraak:”Ik ben niet zo van het bruggen bouwen”. Misschien wil je ze niet bouwen, maar soms moet je wel een brug oversteken om ergens te komen en dan moet die brug er wel zijn. In ons landje van veel water zijn er heel veel bruggen en ik ben blij dat iemand ze gebouwd heeft. Maar ook in de politiek moet je bruggen bouwen. Anders ben je niet goed bezig. Je bent als politieke partij tenslotte geen eilandje op zich. En dat kun je al helemaal niet zijn als je geacht wordt een gedoogakkoord met andere partijen te hebben gesloten.

Als je gisteren de presentatie van de plannen zag op televisie viel goed te zien hoe de verhoudingen zijn. Verhagen keek strak in de richting van Wilders als die sprak. Rutte daarentegen probeerde een poker face te houden en knikte af en toe als bevestiging dat hij het gehoord had. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat hij het ermee eens was. Het was meer een beleefdheidsknikje van de nieuwe premier van Nederland die heel goed begrijpt dat hij zijn nek in de strop heeft gestoken die Geert Wilders voor hem klaar houdt.

“Afspraak is afspraak”gaat weer gelden, maar of dat ook geldt voor de afspraken die Verhagen en Rutte met Wilders hebben gemaakt is nog maar de vraag. Wilders zit op de voorhand, hij is de “winning man”en dan is het een uitdaging om dat voort te zetten. Als er nu verkiezingen zouden zijn, zou de PVV waarschijnlijk veruit de grootste partij worden. Mensen zien nu dat ondanks het geschreeuw van Wilders en zijn uitspraken waar vrijwel alle partijen duidelijk afstand van namen het nu wel het verste schopt bij het opstellen van beleid van een kabinet waar ze niet eens echt deel van uitmaken. Hoe gek kan je zijn als CDA en VVD?

Het teruggeven van dit land aan de “hardwerkende Nederlanders”is een kreet waar ik weinig mee kan. Gaat het er dan om dat dit kabinet niet aan de hypotheekrenteaftrek komt? De hardwerkende Nederlanders gaan meer zorgpremie betalen, de kinderen van de hardwerkende Nederlanders raken jaren studiefinanciering kwijt (wat de hardwerkende Nederlanders dan maar weer zelf moeten gaan financieren) en de kinderopvang voor de hardwerkende ouders met lage lonen wordt vrijwel onbetaalbaar. Maar gelukkig mag de hardwerkende Nederlander wel in zijn eigen huis een inbreker de hersens inslaan zonder in de boeien geslagen te worden door al die extra politieagenten die er gaan komen. Verder mogen de hardwerkende Nederlanders gelukkig doorwerken tot hun 66e want anders zouden ze zich maar gaan vervelen met vrijwilligerswerk of mantelzorg. Dat werk moet maar gedaan worden door de niet hard werkende Nederlanders blijkbaar.
Ik heb vaak het idee dat door verdere liberalisering het land juist wordt afgepakt van de hardwerkende Nederlanders. De postbodes kunnen hun boterham niet meer beleggen met hard werken. De busjesbestuurders kunnen hun vaste contract voorgoed vergeten waardoor ze elk jaar weer onzekerheid tegemoet gaan over hun inkomsten. De 40 plussers die hun baan kwijtraken willen wel hard werken, maar kunnen geen baan meer vinden. Ja, ze zijn er wel, maar voor die banen staan ook 20 en 30 plussers in de rij en raad eens wie er dan vooraan staat in de rij?

Dit land wordt niet teruggeven aan de hardwerkende Nederlanders, wat een flauwekul. We krijgen dankzij dit kabinet twee soorten Nederlanders; de hardwerkende en de anderen. En die anderen zijn dan blijkbaar lui of allochtoon, of beide?

Nuance is gewenst

Wat een rare kop boven dit blog. Waar komt die vandaan? Het is een zinnetje die bij mij boven komt als ik de kranten lees. Het valt me op dat steeds meer krantenstukjes geen ruimte laten voor nuance. Nu zou dat niet zo erg zijn, als krantenlezers allemaal zelf nuance kunnen aanbrengen in wat ze lezen. Maar ondanks het feit dat het opleidingsniveau van de gemiddelde Nederlander steeds verder omhoog gaat, is dit niet het geval. Kranten zouden daarom meer aandacht moeten besteden aan het presenteren van meerdere opinies over hetzelfde onderwerp. Dat is goed voor de beeldvorming voor de lezer. En laat dan maar aan ons over hoe we er zelf over denken.

Plaatselijke of landelijke berichtgeving doen eigenlijk hetzelfde. Er wordt bijvoorbeeld verslag gedaan van een onderzoek. Daar worden conclusies van uitvergroot die het idee geven dat er iets verschrikkelijks mis is. Maar de nuance uit de rapporten wordt vaak vergeten erbij te vermelden. Bijvoorbeeld dat er al een verbeterslag heeft plaatsgevonden. Of dat de negatieve uitkomst eigenlijk wel meevalt als je het in het perspectief van de economische recessie ziet. Of dat een geldkraan maar tijdelijk wordt dichtgedraaid, en dat deze weer volop wordt opengezet als er gegevens worden aangeleverd.

Wat wil ik als krantenlezer weten? Natuurlijk wil ik weten als er fouten worden gemaakt. Als er onvoorzichtig met gemeenschapsgeld wordt omgegaan, is dat belangrijk om te weten. Zelf ben ik ook bestuurder en weet dat er fouten worden gemaakt, waardoor gemeenschapsgeld verdwijnt als sneeuw voor de zon. Dat is pijnlijk, maar het gebeurt op alle fronten waar met gemeenschapsgeld zaken gerealiseerd moeten worden.

Maar ik wil aan de andere kant ook graag weer een positief gevoel krijgen. Niet in de zin van: gaat u maar rustig slapen, het komt allemaal wel goed. Voor het in slaap sussen kijk ik liever in bed televisie, dan vallen mijn ogen vanzelf wel dicht. Nee, ik wil de nuance, zodat ik zelf kan oordelen of ik het kan begrijpen wat er is gebeurd en mijn eigen mening kan vormen of het misschien wel meevalt en dat er stappen zijn genomen om herhaling te voorkomen. Want dat vind ik altijd het belangrijkste: lering trekken uit fouten in het verleden. Als dat gebeurt, zou ik dat ook graag in de krant zien staan.

Meer nuance is gewenst. In de politiek, in het dagelijks leven en in de krant. Ben ik zo genuanceerd genoeg?

De wereld staat op zijn kop, maar wat doe je eraan?

Vanmorgen stond een artikeltje in het NHD over een cursus voor pabo studenten, die zo kunnen leren een kind om te gaan met tv en pc. Niet alle programma’s die overdag worden uitgezonden zijn namelijk geschikt voor de jeugd en ook het eindeloos op het internet surfen moet aan banden worden gelegd. Waar ouders falen, moet de school het voortouw nemen. Kinderen zullen sneller voor de geschikte opties kiezen als ze daarin begeleid worden. Op zich een logisch verhaal en niemand zal kunnen ontkennen dat het een goed idee is als volwassenen zich meer verdiepen in wat een kind op tv ziet, al is het alleen maar om daar later met hem/haar over te kunnen praten als er vragen zijn of om angsten te kunnen bespreken. Het beste blijft volgens mij dat ouders meekijken en grenzen leggen aan tijden en programma’s die gekeken mogen worden. Zeker op de basisschoolleeftijd.

Maar wat nu zo vreemd is, is dat in hetzelfde artikeltje wordt gesteld dat 20 procent van alle vier- tot zesjarigen een tv en/of dvd op de slaapkamer heeft staan en dat veel kinderen ook ’s nachts tv kijken. “Media spelen een grote rol in het leven van kinderen en als je daar als juf of meester geen weet van hebt, kun je ze ook niet helpen wegwijs te maken.”Wie is hier nu gek? Wie geeft zijn/haar kind op die leeftijd nu een eigen tv? Het is toch te zot voor woorden dat kinderen op de kleuterleeftijd al zelf hun grenzen moeten gaan bepalen als het om tv/dvd gebruik aangaat? In zulke gevallen is het toch hopeloos om vanuit school nog zaken bij te willen sturen? Media mogen best een grote rol in het leven van kinderen spelen, maar zeker niet ’s nachts. En ouders die kleuters een eigen tv op de slaapkamer geven zijn ontzettend fout bezig. Doen ze dat soms alleen zodat ze van het gezeur af zijn als kinderen niet naar bed willen? “Kijk nog maar lekker even een filmpje in bed als je niet slapen kan”. Of dat ze zaterdag- en zondagmorgen willen uitslapen? “Nu heb je een tv op je kamer, dus pappa en mamma willen je voor negen uur niet horen”.
Ik heb medelijden met de pabostudenten die bij zo’n opvoeding nog iets moeten proberen bij te sturen. Hopelijk staan ze sterk in hun schoenen.

Nog een stukje uit de krant, waarvan je denkt: is het nog steeds komkommertijd? “Opleidingen geneeskunde willen meer mogelijkheden om studenten met ernstige dyslexie t weigeren. Zij lopen later meer risico verkeerde medicijnen voor te schrijven. Dat kan gevaarlijk zijn voor de patient.“

Het lijkt me voor leerlingen met ernstige dyslexie al moeilijk om door het vwo heen te komen. En al helemaal om dan nog zulke goede cijfers te halen dat je ingeloot wordt voor medicijnen. Als je dat allemaal overwonnen hebt, krijg je nu wel duidelijk te horen van je toekomstige opleiding dat je alsnog niet deugt. Gelukkig wordt in het artikel nog wel iets genuanceerd: “Wie dyslectisch is, is niet per definitie een slechte arts.”

Je zult maar dyslectisch zijn en al in de opleiding zitten. Of misschien ben je wel al decennia lang huisarts. En dan lees je vanmorgen dit stuk in de krant. Lekker wakker worden op de maandagmorgen.

Nu heb ik zelf absoluut geen dyslexie, maar de conclusie van het stuk lijkt me veel te kort door de bocht. Studenten medicijnen doen er jaren over om af te studeren. Ze lopen in die jaren diverse langdurige stages, waarbij ze ook geconfronteerd worden met het voorschrijven van medicijnen. Onder supervisie van een bevoegde arts. Als dat tijdens de opleiding goed gaat, kan ik me niet voorstellen dat het in de praktijk later fout gaat. Als dyslecticus zul je toch extra gefocust zijn op schrijffouten. Als je weet waar je zwakke kanten liggen, houd je daar rekening mee.
Ik verwacht van een hoogopgeleid voorzitter van het landelijk overleg examencommissies dat hij geen uitspraken doet die een groep mensen in een hoek zet. De uitspraak: “Wie dyslectisch is, is niet per definitie een slechte arts”is bijzonder kwetsend naar een groep mensen die hun hele leven al moeten vechten tegen hun handicap, in dit geval dyslexie.

En van ouders verwacht ik dat ze snappen dat een kleuter meer gebaat is bij een verhaaltje voorlezen voor het slapen gaan, dan met een schreeuwerige tekenfilm voor bedtijd.

De wereld staat op zijn kop, laten we proberen hem weer wat meer rechtop te krijgen.

"Rechts Nederland kan zijn vingers aflikken"

Dit is nu zo’n uitspraak van Mark Rutte, waar ik niets van begrijp. Het gaat om de afspraken over bezuinigingen die er vlak voor het staken van de onderhandelingen lagen tussen VVD, CDA en PVV. Het gaat om grote bedragen die gehaald gaan worden op een heleboel zaken. Zaken die de gewone man in de straat hard zullen gaan treffen. Maar daar gaat het me niet om. De combinatie VVD, CDA en PVV heeft een legitieme meerderheid en genoeg “mannen en vrouwen in de straat” zullen zelf op deze partijen gestemd hebben. Daarin zit niet het probleem van de uitspraak.

Maar hoe kun je nu 18 miljard aan bezuinigingen, die voor niemand zonder gevolgen blijven, vergelijken bij het aflikken van je vingers na het eten van bijvoorbeeld een Bossche Bol? Wat zegt dat over de persoon die zo’n uitspraak doet? Is het niet een heel merkwaardige vergelijking? En is het niet heel vreemd dat je daarmee een partij die met je mee wil werken (CDA), maar in een spagaat verkeerd door de verschillende stromingen binnen die partij, met de stempel “rechts”in een hoekje zet? Juist de partij die niet in een hoekje gedreven wil worden? Ik vind het getuigen van een enorme dosis arrogantie en ongevoeligheid naar je samenwerkingspartners.

De vergelijking roept bij mij het beeld op van een Wassenaarse miljonair, die tijdens het journaal bij het horen van deze stoere ballentaal van Rutte, nog eens een flinke slok grand cru wijn neemt met een toastje kaviaar en daarna smakelijk zijn vingers aflikt. Een beeld waar de kriebels me van over de rug lopen. Waarschijnlijk heeft deze miljonair zijn geld ook nog eens verdiend in het bankwezen, met jaarlijkse topbonussen die hij met zijn vriendjes samen heeft vastgesteld. Een bolle kop heeft hij vast ook en zijn twintig jaar jongere vrouw zit als een stoeipoes naast hem op de bank kopjes te geven. Gelukkig, hun hypotheekrenteaftrek is veilig gesteld door Mark. Het enige probleem dat ze hebben is dat hun Jaguar bij de garage is voor onderhoud en dat het onderdeel dat vervangen moet worden nog enkele dagen op zich laat wachten.

Heel vervelend dat Rutte probeert tweedracht te zaaien tussen links, midden en rechts in de samenleving. Als je premier wilt worden van dit land, ben je niet alleen premier van “rechts” Nederland. Je bent verantwoordelijk voor beleid dat alle Nederlanders aangaat. Daarom is het ook zo ongepast dat Mark Rutte zo’n vreemde uitspraak doet. Dat hij zoiets tegen zijn vrienden zegt als hij is doorgezakt op een gezellige zaterdagavond, kan ik me nog voorstellen. Maar niet in het openbaar.

Eigenlijk geeft Mark Rutte hiermee tevens aan dat hij er nog helemaal niet aan toe is om dit land te leiden. Ik snap best dat hij onder grote druk staat, omdat hij zijn eerste potsierlijke belofte om voor 1 juli een kabinet te hebben niet heeft waargemaakt. Bij verre na niet. Prinsjesdag wordt ook niet gehaald. Misschien dat hij 11 november gaat redden, de dag van Sint Maarten en het bijbehorende liedje: “Elf november is de dag, dat mijn lichtje, dat mijn lichtje, elf november is de dag, dat mijn lichtje branden mag”. Benieuwd of Mark Rutte’s lichtje als leider van dit land lang blijft branden of dat hij, net als de kaarsjes in mijn lampionnetje vroeger te snel opbrandt.

Niet alleen het MFA gebouw is nieuw, maar te klein

De afgelopen jaren is in Beverwijk een schitterend MFA gebouw neergezet, met daarin twee basisscholen, peuterspeelzaal, kinderopvang en buitenschoolse opvang. Een grandioze vooruitgang en fantastisch voor de ouders van de nieuwe wijk Broekpolder. Ja, u leest het goed: voor de wijk Broekpolder.
Maar nu blijkt dat er vier groepen leerlingen zitten die helemaal niet uit de nabijheid van de Beverwijkse Broekpolder komen. Mede door deze oorzaak zit het MFA gebouw ondertussen propvol en moeten er oplossingen worden gezocht voor alternatieve huisvesting.

Die is nu gevonden. Zes oude lokalen van de Zeester waar de ouders, voor oplevering van het prachtige MFAgebouw helemaal klaar mee waren (“ziekmakend slechte klimaatbeheersing, rommelig, vieze toiletten”) worden uit de hoed getoverd, op het schoolplein neergezet en voilà daar maken we met een fikse investering vier mooie lokalen van. Waarom komen er eigenlijk vier lokalen als er eerst zes waren? Moeten de lokalen ondertussen volgens de norm groter gebouwd worden? Wie zal het zeggen.
Een zorgwekkend aspect is het plaatsen van deze noodlokalen op het schoolplein. Ondanks de vele voordelen die voorstanders van deze oplossing zien, is dit toch wel een groot nadeel. In deze tijd van jeugd die te weinig beweegt en die te dik wordt, is beweging op het schoolplein toch wel een must. Want voor zoveel groepen extra gymonderwijs zal waarschijnlijk geen optie zijn. De sporthal is ook maar beperkt in zijn capaciteit.

Hoe lang gaat dit allemaal duren? Wie zal het zeggen. De ouders hopen op een nieuw gebouw in hun eigen wijk. Maar hoe reëel is dat? En als dat al zal gaan gebeuren is het toch aan te nemen dat de noodlokalen nog heel lang op dat kostbare schoolplein blijven staan.

Ik snap best dat het team liever heeft dat ze gezellig bij het MFA gebouw blijven. Dus in die noodlokalen. Maar een stevig opgeknapt gebouw van 8 lokalen (het oude Kompas aan de Belgielaan) biedt toch ook de mogelijkheid tot het creëren van een gezellige sublocatie waar leerlingen en leraren zich senang voelen.

In de tijd dat ik als leraar op het Kennemer College les gaf, hadden wij ook zo’n knusse sublocatie. Weliswaar op het schoolterrein, maar het leek wel een wereld van verschil met het stenen gebouw aan de Bullerlaan. Het ging om oude bruine lokalen, die de afschrijvingsduur allang overschreden hadden. Dit was het domein van de geschiedenissectie, die daar een eigen soort vrijstaat had gecreëerd. Het was behelpen met de faciliteiten. Als het warm was deed de verwarming het wel, als het koud was vaak niet. De zonneschermen werkten op goed geluk en er zaten gaten in ramen en vloeren.

Maar de sfeer was fantastisch. Ik heb er als docent Nederlands ook wel les gegeven. Het voelde net of je op een school in een krottenwijk van Soweto les gaf. Maar zo relaxed. Ook de leerlingen voelden zich anders in dit gebouwtje. Het leek net of iedereen zich daar prettiger voelde omdat je zo in je eigen wereldje zat.
Voor zover ik weet, worden deze “noodlokalen”die qua kwaliteit dus ver onder het niveau van een verbouwd Kompas liggen, nog steeds gebruikt. Geen haan die er naar kraait. Het Kennemer College heeft vernieuwbouw gehad, dus gaat iedereen ervan uit dat de lokalen in prima staat zijn.

Het lijkt wel een beetje het verhaal van het MFA. School net vernieuwd, lokalen te weinig. Bewust zijn er keuzes gemaakt om extra te investeren in ICt en minder in het aantal lokalen. En nu neemt door o.a. de Broekpolder het aantal leerlingen weer toe en is er een probleem met de huisvesting. Hoe gaan we dit oplossen? Is het geen tijd voor het schoolbestuur om nav de MFA discussie naar de gemeentes Beverwijk en Heemskerk te stappen?