Premiersdebat: kruising van valkuil, doolhof, drie-op-een-rij en mens-erger-je-niet

Laat ik nu altijd hebben gedacht dat politieke debatten op radio en tv bedoeld waren om mensen die kijken en/of luisteren duidelijkheid te geven over de standpunten van de diverse partijen zodat ze meer gefundeerd hun stem kunnen bepalen (als ze dat al niet gedaan hadden). Nee, we houden nu een tv debat om te kijken wie de beste premier van Nederland kan worden. Maar kun je dat bepalen aan de hand van een slecht geleid debat waar partijen door elkaar heen praten, elkaar verwijten maken en geen echte duidelijkheid scheppen? Het is dat ik allang weet wat ik wil stemmen, want ik vind het vervelend om naar te kijken. De politici zijn meer bezig met een spelletje dat het midden houdt tussen: valkuil, doolhof, drie op een rij, monopoly of mens erger je niet dan dat ze bezig zijn met duidelijkheid scheppen naar de potentiële kiezer. Ik denk dat ik volgende keer maar niet meer kijk.

Dan kan ik maar beter nog een keer naar de 1 na laatste aflevering van Lost kijken. Dat is een lang(s)lopende serie die steeds meer vragen oproept naarmate je dichter bij het einde komt. En laat ik nu net gisteren in de VARA gids lezen dat de laatste dubbele aflevering van aanstaande vrijdag niet al die vragen beantwoord. Heb ik daar nou 6 seizoenen voor zitten kijken? Ik zit met tientallen vragen, waarvan er misschien wel veel onbeantwoord blijven. Maar ja, dan worden er in ieder geval ook vast wel wat beantwoord.

Maar om terug te komen op het premiersdebat. Vanmorgen las ik in de krant een analyse dat na zondag de uitkomst van het kabinet eigenlijk al min of meer vaststaat: VVD, CDA, D’66 en Christenunie. Samen goed voor 78 zetels. Uit hetzelfde artikel blijkt dat er ook een combinatie met VVD, PvdA, GroenLinks en D’66 mogelijk is, goed voor 87 zetels, maar veel minder waarschijnlijk. Wie is de schrijver van dit verhaal? Niemand minder dan hoofdredacteur Geert ten Dam. Het zegt me verder niets, want ik weet niet of hij veel inside information heeft. Maar ik denk altijd dat 78 zetels een smalle basis voor een coalitie is (veel smaller dan 87). Verder denk ik dat het niet echt logisch is dat de Christenunie samen met VVD in 1 kabinet beland. In het vorige kabinet was er voor de normen en waarden van deze christelijke groepering nog wel een en ander te behalen, maar hoe zit dat als de liberale VVD de grote baas wordt? De Christenunie heeft meer te winnen (qua profilering en qua stemmenwinst voor de toekomst) als ze niet samen met het CDA in een kabinet met de VVD gaan zitten.

Maar hoe zie ik dan een nieuwe coalitie? Het lijkt me goed dat we de verschillen tussen de partijen duidelijk krijgen, zodat mensen echt weten waar ze uit kunnen kiezen. Als je nu al weet dat Mark Rutte niet met Job Cohen wil, maar wel met JP kun je het beste niet op de partij van Mark stemmen. Kies dan liever de partij van JP of de partij van Job. Of kies Femke, Alexander, Emile. Rutte weet al met wie hij wil, maar heeft de kiezer daar ook nog iets over te zeggen?

Deze week heb ik de stemwijzer maar weer eens ingevuld. Ik kom heel duidelijk niet bij Mark of JP uit. Als eerste kom ik al jarenlang bij een linkse partij uit waar ik niet op stem. Niet omdat de partij me niet aanspreekt, dat doet ze wel. Maar ik vind deze partij in de praktijk te star. Verder kom ik als tweede altijd bij de PvdA uit en dat was ook nu weer het geval. Ook D’66, PvDD en SP scoren bij mij goed. Maar CDA en in hogere mate VVD en PVV scoren beneden peil. Voor de zekerheid heb ik oom Stemmentracker gedaan om te kijken hoe de partijen de afgelopen jaren ten opzichte van jouw ideeën over zaken gestemd hebben. Weer dezelfde uitkomst. Maar daarbij kon ik duidelijk zien dat de partij van mijn voorkeur regelmatig uit coalitieoverwegingen een bepaald stemgedrag had getoond. En dat is natuurlijk het keurslijf als je meebestuurt.

Ik denk dat je meer te weten komt over de partijen door op internet een stemwijzer te doen, dan dat je naar een premiersdebat kijkt. Na afloop krijg je de scores voor de beste debaters en de slechtste. Maar zijn dat voortekenen voor wie de beste premier van Nederland wordt? Is Mark Rutte behalve de ideale schoonzoon ook de ideale premier? En als zijn partij de grootste wordt, wordt hij dat dan ook? Of schuift men een staatsvrouw als Neelie Kroes naar voren? Laten wij als kiezers nu maar eerst onze eigen vraag beantwoorden: Welke partij kiezen we op 9 juni? En dan wil ik de volgende vraag vrijdag beantwoord hebben bij Lost: Is John Locke de boze broer van Jacob?

Telefoontjes om niet mee te bellen

Vanmorgen stond er een column in de krant van Bart Vuijk waarin hij uitge reid verteld over zijn smartphone die overduidelijk niet is aangeschaft om mee te bellen. Dat blijkt een hype te zijn. Steeds meer mensen (vooral mannen) schaffen een smartphone aan om er alles mee te doen behalve te bellen. Zo heeft mijn zoon sinds een tijdje een I Phone en mijn man heeft onlangs een HTC Desire aangeschaft. Sindsdien gaat veel vrije tijd in deze smartphones zitten. Om te kijken welke woningen in de buurt er te koop zijn, om te kijken of de televisie die je wil kopen wel voordelig is in verhouding tot de andere aanbieders, wat het voor weer gaat worden (je kunt ook gewoon naar de lucht kijken) of simpel om te kijken hoeveel mogelijkheden hij heeft.

Want, deze smartphones zijn niet bedoeld om mee te bellen. Ja, er zal gerust wel eens een telefoontje nodig zijn, al is het alleen maar om elkaar te laten weten wat je nu weer voor nieuwe mogelijkheden hebt ontdekt. Nu heb ikzelf ook een bijzonder telefoontje. Bijzonder handig. Hij kan bellen, sms-en en je kunt je agenda bijhouden, waardoor je altijd op tijd gewaarschuwd wordt als je ergens naartoe moet. In principe zit er ook internet op, maar dat is zo traag dat uit de wolken die nog heel ver weg leken al meerdere buien zijn gevallen voordat ik de pagina buienradar te pakken heb. En wat ben ik blij met dat uiterst trage internet! Ik hoef het lekker niet te gebruiken. Want wat slurpt het veel van je vrije tijd als je mobiel veel en snel kan.

Die tijd kan ik beter gebruiken. Voor het lezen van de nodige bibliotheekboeken bijvoorbeeld. Heerlijk, vooral met het zonnetje van gisteren en vandaag. Verder om alle werkzaamheden in en om het huis te doen en de hond uit te laten. Gisterenavond was ik bij een vergadering van de commissie ABVM en daar bleek ook al iemand naast mij opeens een smartphone te hebben. Ik kan me bijna niet voorstellen dat je dan nog tijd hebt om te vergaderen. En hoe vind je nog tijd om overdag te werken?

En wat schetste dan ook mijn verbazing? Diezelfde Bart Vuijk, die de hele dag met zijn nieuwe smartphone bezig is (volgens zijn column van vandaag) is ook gewoon aanwezig bij de vergadering en zit gewoon keurig de hele tijd aantekeningen te maken op een blocnote. Blijkbaar is de smartphone niet geschikt om op te nemen wat er gezegd wordt en daar een samenvattend stukje voor de krant van te maken. Gelukkig, Bart is zelf nog steeds nodig.

Veel van mijn vaste volgers (minstens drie) zullen de laatste weken hebben opgemerkt dat (anders dan bij Bart)er geen politiek stuk meer van mijn toetsenbord is gekomen sinds het stuk over MFA Waterwijk. Vanuit een politieke hoek is zoveel ophef over mijn blog ontstaan waardoor duidelijk blijkt dat vrijheid van meningsuiting in Beverwijk niet door iedereen even sterk gewaardeerd wordt. Maar ik houd het erop, dat hetgeen er stond zo’n glasheldere analyse was, dat men een spiegel voorgehouden kreeg. Je kunt dus democratie hoog in het vaandel hebben, maar het moeilijk vinden in de praktijk hiermee om te gaan. Ik vind dit heel jammer, want een blog is een persoonlijk soort dagboek op internet en als je in je eigen dagboek niet eens meer mag beschrijven hoe je een politiek debat beleeft, is het toch wel treurig.
Ik treur dus volop en schrijf voorlopig stukjes waar niemand zich een bult aan kan vallen. Jij toch ook niet, he Bart?

Onder een vergrootglas

Ik lees net op de site van de Volkskrant dat politicus Jack de Vries erkent dat hij een werkgerelateerde verhouding had en dat hij nu tijdelijk in een kazerne woont totdat hij weet hoe hij zijn privéproblemen moet oplossen. In ieder geval was de betreffende medewerkster bij Defensie al overgeplaatst met spoed naar een andere werkplek.

Wat vervelend dat Haagse politici zo onder een vergrootglas liggen dat dit soort zaken die je liever privé zou willen houden, gewoon voor elke burger( die er zoals ik niet op zit te wachten) op internet geslingerd wordt. Wat heb ik ermee te maken? Moet ik Jack in de kazerne een kaartje sturen om hem sterkte te wensen met zijn privéperikelen? Nee, het is een bekende CDA politicus, normen en waarden staan daar in hoog aanzien, maar blijkbaar is het moeilijk om recht in de leer te zijn. Maar dat wisten we allemaal toch al lang?

Gelukkig lees je vandaag ook andere zaken over politieke zaken rond de PVV bijvoorbeeld. Hero Brinkman was gisteren in Pauw en Witteman en gaf aan dat zijn partij een democratische partij moet worden met leden en een congres. Vandaag blijkt Wilders daar geen moeite mee te hebben. Nou ja, dat weten we dan ook weer. Maar hoe democratische de PVV ook wordt, ik hoop nog steeds dat ze weinig zetels krijgen bij de komende verkiezingen in Den Haag.

Wie ik liever terug had gezien in de politiek is de zondag overleden Hans Dijkstal van de VVD. Een anti-populist in de tijd dat het populisme juist enorm de kop op stak in de tijd voor en na de moord op Pim Fortuyn. Hij was wars van populisme, hield van duidelijkheid en paste zich niet aan in een tijd dat anderen dat wel deden. Was dat slim? Vast niet. Maar het maakt iemand wel authentiek en dat zie je niet zoveel meer in de politiek.

Zo heb ik zelf niet zoveel met de hoogste vrouw op de lijst van de PvdA, Nebahat Albayrak. Ik weet niet hoe het komt, maar als ik haar op televisie zie denk ik steeds dat ze een reclameboodschap moet verkopen en zelf het product niet gebruikt. Ze lacht ook nep, zoals mensen in de reclame. Ze zal heus haar werk goed doen en ik vind het heel goed dat een van oorsprong allochtone vrouw het zo goed doet binnen mijn partij. Ik gun het haar ook, alleen ik heb niets met haar. Ik voel me meer aangetrokken tot iemand als Hans Spekman. Die is altijd zichzelf en komt op voor de groepen waar ik ook voor op wil komen. Bovendien heeft hij ervaring als wethouder in Utrecht en kent de problemen als geen ander.

In de lokale politiek ben ik heel blij met iemand als Annet Baerveldt van Velsen. Een D’66 wethouder. Zij is duidelijk, krachtig en heeft een leuk gevoel voor humor zonder grappig te willen zijn. Een prettige vrouw om mee samen te werken, heb ik gemerkt in de tijd dat ik wethouder was van Beverwijk. Gelukkig komt zij terug in het nieuwe college van Velsen. Jammer dat ik niet meer van de partij ben, maar ik heb er vertrouwen in dat zij het regionale jeugdbeleid een verdere impuls geeft.

Ondertussen maak ik mezelf nuttig met het schilderen van de woonkamer van een dochter die aan het verhuizen is. Altijd leuk om te zien hoe snel een woning opknapt van een lik verf. En verder heb ik mijn werk als raadslid, dat ik weer met enthousiasme heb opgepikt. Vanavond mijn eerste vergadering als voorzitter van de commissie OSCW, met waarschijnlijk weer een pittige discussie over de scholenhuisvesting van het MFA gebouw in de Broekpolder. Ik heb er in ieder geval zin in.

Wat doen we met de kinderen?

In de krant van vanmorgen staat een groot artikel over de problemen die ouders hebben bij het boeken van een vakantie voor de “meivakantie”. Ouders van kinderen die het ene kind op het voortgezet onderwijs hebben en een ander kind op de basisschool, komen van een koude kermis thuis als ze volgens het vakantieschema van de basisschool (met daarop een meivakantie van twee weken) een leuke trip naar het buitenland geboekt hebben en er dan veel later pas achterkomen dat het kind op de middelbare school maar 1 week vrij heeft. Wat doe je dan?

Laat je het oudste kind op eigen houtje eerder naar huis gaan? Dat lijkt me voor de meeste ouders geen optie. Ga je zelf een week eerder naar huis, terwijl je je juist zo verheugde op een lange zonvakantie? Lijkt me voor de meeste ouders ook geen optie. Maar wat dan? De meeste ouders zullen de weg kiezen van het benaderen van de middelbare school. Kunnen ze geen dispensatie krijgen voor de drie dagen (donderdag en vrijdag zijn toch al vrij wegens Hemelvaart) dat het kind eigenlijk naar school had gemoeten? De meeste scholen zullen hier ontkennend op antwoorden. Als de ouders ervoor kiezen hun kind die drie dagen niet naar school te laten gaan, zal leerplicht ingeschakeld worden. Dat betekent in ieder geval een boete, als het de eerste keer luxe verzuim is.

Is het nu niet handiger dat de middelbare scholen ook voor een twee weken durende meivakantie kiezen? Dat lijkt misschien een voor de hand liggende oplossing, maar er zijn wel kanttekeningen bij te plaatsen. Als leerlingen op het middelbaar onderwijs twee weken in mei vrij hebben, zijn ze (volgens deze ervaringsdeskundige) bijna niet meer aan de gang te krijgen voor de laatste weken tot aan de zomervakantie. Dat is erg, omdat op vrijwel alle middelbare scholen nog belangrijke proefwerkweken worden gehouden, die voor een groot deel het rapportcijfer van het overgangsrapport bepalen. Als je dan niet meer goed op stoom te krijgen bent, zakken de cijfers vaak bedroevend naar beneden. Dit kan als gevolg hebben dat je na de brugklas toch niet op de havo kunt blijven en naar de mavo moet vertrekken. Of dat je niet het atheneum haalt, maar ‘slechts’havo niveau. Wat het betekent voor de leerlingen op het basisberoeps, daar wil je dan niet eens aan denken. Daar zullen waarschijnlijk een heel aantal het eerste jaar over moeten doen, of met gigantische hertentamens de vakantie in moeten gaan. Dat wens je een kind toch niet toe!

Twee weken aangesloten meivakantie zou wel een optie kunnen zijn als de zomervakantie dat betreffende jaar laat valt, dus half juli. Dan heb je een langere periode om de leerlingen weer in het leerritme te krijgen. Maar dat is maar eens in de drie jaar. Daarmee heb je het probleem van de ouders ook niet opgelost. Maar het zou in ieder geval duidelijkheid kunnen scheppen. Middelbaar onderwijs ook twee weken meivakantie als de zomervakantie in de regio laat valt. En in alle andere gevallen, gewoon 1 week.

Maar wat doet Den Haag? Komt die met een oplossing die ouders uit de onduidelijkheid helpt? Oordeel zelf, dat doe ik ook. Staatssecretaris van Bijsterveldt (onderwijs) werkt nu aan een wetswijziging waarin 1 week meivakantie en 2 weken kerstvakantie verplicht worden gesteld. En dat terwijl ik geen school ken die niet 2 weken kerstvakantie kent en ook geen school die geen week in mei vrij geeft. Op zo’n manier laat je als politicus in Den Haag weer eens duidelijk blijken dat je er geen idee van hebt waar het nu eigenlijk om gaat. Het gaat om het veranderende vakantiepatroon van Nederlanders, die niet meer genoeg hebben aan 1 lange vakantie in de zomer. Men wil ook tijdens andere periodes met vakantie. Het luchtruim is niet voor niets weer open, nu willen we het weer massaal gaan gebruiken ook. Dus we pakken onze koffers, checken in op Schiphol, zakken in de vliegtuigstoelen weg en gaan twee zorgeloze weken meivakantie op Ibiza, Rhodos of Alanya tegemoet. Niet de kinderen vergeten mee te nemen!

De natuur de baas

Nederland is al enkele dagen stil. Het valt mij niet op, want ik hoor bijna nooit een vliegtuig. Niet omdat ze niet vliegen, maar het valt mij gewoon zelden op. Hoe anders zal dit zijn voor mensen die in Zwanenburg wonen of bij Halfweg. Voor die mensen zal het zondag op die prachtige lentedag hemel op aarde zijn geweest. Eindelijk konden ze ongestoord eens buiten zitten en de vogels in hun eigen tuin horen kwetteren.

Een van deze mensen was deze week op televisie en vertelde wat een verademing het was in vergelijking met de normale gang van zaken. Elke minuut een vliegtuig boven je huis! Ik vraag me af of hij zich na enkele rustige dagen afvraagt of hij niet beter kan verhuizen naar een deel van het land waar het altijd zo rustig is. Bijvoorbeeld naar Overijssel, bij Rijssen in de buurt. Daar gaan wij vaak op vakantie naartoe en daar is het altijd lekker rustig.

Minstens vier keer per jaar zijn wij een week of een halve week in Enter in een park van Landal Green Parks. Mijn zus heeft daar een huisje en daar maken wij met veel plezier gebruik van. Een weiland grenst aan hun grondgebied. Op dat weiland staat een groep van ongeveer twaalf jonge koeien.’s Avonds komen ze naar het hek en kun je ze aaien. Verder zitten er veel eekhoorns, zijn er af en toe weer konijnen te zien en verder volop vogels. Verder… stilte.

Het is er ’s nachts ook nog echt donker. Je ziet veel sterren, hoort uilen en ziet vleermuizen. In mei zijn er ook volop meikevers die door het avonddonker boven je hoofd vliegen. Voor ons is dat het ultieme vakantiegevoel. Je wordt moe van het vele wandelen in de gezonde buitenlucht. Slaapt veel vaster dan thuis en je kunt alles achter je laten. Een klein beetje van dit effect ervaart die meneer in Zwanenburg nu eindelijk ook eens.

Maar voor hoe lang nog? De algemene opinie in Nederland is dat het nu wel genoeg is met die aswolk. In het begin accepteerde men gemakkelijk dat de natuur ons de baas was. Maar na een paar dagen is het afgelopen met die tolerantie. “Ja zeg, het kan volgens experts nog maanden duren! Dat kan toch niet!”. Mensen willen nu toch echt weer naar huis, of juist op vakantie. Of voor het werk moet weer gevlogen worden. Logisch, er spelen veel belangen.

Maar stel je voor dat het echt gevaarlijk zou blijken te zijn. Als er echt een langere periode niet gevlogen zou kunnen worden? Wat gebeurt er dan in onze westerse wereld? Hoe zouden we daar mee om moeten gaan? De kans bestaat dat in IJsland een grotere vulkaan ook as gaat spuwen. Dat zou nog veel ingrijpender gevolgen kunnen hebben. Ik hoop dat het niet gebeurt. Maar als het wel gebeurt, wat dan?

Ik ben blij dat ik niet hoef te vliegen dit jaar. Dat we gewoon met de auto naar Overijssel kunnen gaan en daar met hoogstens een uur vertraging door files aankomen. In Enter is de natuur de baas ook zonder dat er een vulkaan aan te pas komt. Dus als de vliegtuigen weer gaan vliegen, laat ze voorbij gaan. Zoek een lekker rustig plekje in Nederland, net als bij Enter. En geniet van de rust

Volle zalen

Gisteren bleek dat de nieuwe gemeenteraad al bij een van de eerste vergaderingen een volle zaal kan trekken. Was ook niet zo moeilijk. De raadscommissie had de vertegenwoordiging van ongeruste ouders uit de Broekpolder uitgenodigd en die hadden zoveel mogelijk andere ouders bereid gevonden mee te komen. Wat speelt er namelijk in de Broekpolder? Vanaf het begin van de oplevering van de huizen bleek dat de prognoses van de leerlingenaantallen niet klopten. Er was meer toestroom van leerlingen dan men had ingeschat. De prognoses moeten dan ook regelmatig bijgesteld worden. Het nieuwe MFA gebouw werd opgeleverd met een aantal schoolwoningen erboven, die al snel vol zaten. Tijdelijk is zelfs de ruimte boven de sporthal ingezet als noodoplossing. Maar dat kon maar voor 1 groep en maar voor 1 jaar. Nu is het de vraag wat er moet gebeuren met de groepen die “over”zijn. Volgens de verwachtingen zullen het komend schooljaar al vier groepen zijn. Moeten die volgens afspraak (tussen gemeente en schoolbesturen) naar de oude Jan Ligthartschool (later Kompas)aan de Belgiëlaan, of moeten er goede noodgebouwen in de Broekpolder komen zoals de ouders liever zien? Daar draait het om.

Het enige waar iedereen het gisteren over eens was, was dat het nodig is de nieuwe prognoses zo snel mogelijk te kennen. Waar zijn we nu aan toe? Is het genoeg dat we voor 8 nieuwe groepen huisvesting regelen, of worden het toch 9 of 10 groepen? Want als dat het geval blijkt, kun je die groepen niet allemaal kwijt in het binnenkort opgeknapte Jan Lighthartschool gebouw. Dan zul je toch iets met noodoplossingen moeten.

Maar wanneer komen de prognoses? Waarschijnlijk begin mei. En dan? Wat verwacht de raad nu als er uit de prognoses blijkt dat er 9 groepen maximaal gehuisvest zullen moeten worden buiten het huidige MFA gebouw? Ouders hopen dat er dan 9 goed geoutilleerde noodlokalen ergens op een locatie in de Broekpolder komen. Dat het oude gebouw aan de Belgiëlaan dan niet meer aan de orde is.

Als je naar het eerder besluit van gemeente en schoolbesturen kijkt, lijkt het logischer om dan juist de Belgiëlaan goed te outilleren en een noodlokaal of daar of misschien toch bij het MFA te plaatsen. Een goed opgeknapt schoolgebouw zal later zijn nut nog kunnen bewijzen als locatie voor kinderopvang of een andere voorziening waar behoefte aan is.

Maar die volle zaal van gisteren. Waar leidde dat toe? Het leidde ertoe dat bijna alle raadsfracties zich verscholen achter de opties die de ouders op tafel hadden gelegd. En daarbij duidelijk afstand namen van het besluit. "Is dit niet mogelijk? Is dat niet mogelijk? Kan er niet gewoon een bouwlaag bovenop het MFA? Moeten we niet een nieuwe school in de Broekpolder neer zetten of zelfs nog een multifunctioneel gebouw? Kunnen we toch gewoon door een woningcorporatie laten bouwen? ”

Ja, ja. Diezelfde woningcorporatie zeker die niet wist hoe snel hij zich uit het MFA moest terugtrekken. En in deze slechte tijden voor de bouw willen corporaties al helemaal hun nek niet meer uitsteken. Het vervelende van gisterenavond was dat de mensen op de tribune met een voldaan gevoel weggingen, terwijl je op je klompen kunt aanvoelen dat het gebouw aan de Belgiëlaan gewoon gebruikt gaat worden en dat de meerderheid van de raad (de coalitie is tenslotte 19 zetels waard)daar ook gewoon achter staat.

Conclusie: een volle zaal zorgt ervoor dat de coalitiepartijen veranderen in oppositiepartijen. Tijdens het bespreken van het coalitieprogramma in de raad van 8 april bleek al dat diverse partijen vinden dat ze met zo’n brede coalitie minderheidsstandpunten kunnen uitdragen binnen de coalitie. Maar het moet toch niet zo zijn dat de coalitie uit 19 zetels bestaat en dat er dan 13 daarvan een ander standpunt uit gaan dragen dan het college.

Het ergste van alles vind ik dat de ouders teleurgesteld zullen zijn als blijkt dat het collegestandpunt onderschreven gaat worden, na coalitieberaad wellicht, door alle partijen die hun nu de hoop op een andere oplossing hebben gegeven. De politiek is dan weer eens niet geloofwaardig gebleken en het opkomstcijfer zal ook in de Broekpolder volgende keer nog lager worden.En we wilden er juist met zijn allen alles aan doen om het opkomstpercentage op te krikken!

Volle zalen? Doe dus maar even niet.

Het W woord

In Den Haag gaan stemmen op om de duur van de WW uitkering te beperken van 3 jaar en 2 maanden naar 1 jaar. Vooral oudere werknemers zullen hierdoor getroffen worden, want zij hadden door hun lange arbeidsverleden recht op een langere periode WW. Diverse partijen geven nu al aan dat ze voor een flinke beperking zijn: CDA, VVD, D’66, Groen Links. Maar SP en PvdA zijn tegen. De partijen die voor zijn, zijn dit onder voorwaarden. Zo wil het CDA bijvoorbeeld dat het eerste half jaar nog volledig wordt doorbetaald door de werkgever voordat men in de regeling nieuwe stijl terechtkomt. Sympathiek, zo lijkt dit op het eerste gezicht.

Maar dan ga je ervan uit dat de crisis is opgelost en dat het dus geen problemen oplevert voor werknemers van bijvoorbeeld 52 jaar en ouder om binnen korte tijd weer een nieuwe baan te vinden. Werkgevers zijn uitermate enthousiast: De NCW-woordvoerder: “Je moet de WW zo inrichten dat deze, in combinatie met scholing, zo kort mogelijk nodig is als vluchtheuvel voor mensen die hun baan verloren zijn”. Prachtig gezegd, maar ook realistisch? Volgens de verwachting zullen er zodra de crisis voorbij is, grote tekorten komen op de arbeidsmarkt, ontstaan door de vergrijzing. Dat klinkt dus goed, er blinkt goud (loon) achter de regenboog voor de huidige werkloze oudere. Of toch niet? Gaat het goud hun neus voorbij? Is er niets achter de regenboog?

Een bedrijf dat oudere werknemers door vergrijzing ziet vertrekken zou volgens werkgevers op zoek gaan naar oudere werklozen? Wie gelooft dat nu? Op dit moment is het voor 40-plussers, zeker in de arbeidstakken die door de crisis flink getroffen zijn, al ontzettend moeilijk om aan een nieuwe baan te komen. Je moet maar eens informeren bij het UWV-werkbedrijf. Mensen hebben genoeg vaardigheden en ervaring, maar hebben niet dat jonge en sprankelende dat de eind-twintigers en begin-dertigers te bieden hebben. Dat hebben ze ook lang niet nodig gehad, want ze hebben vaak twintig jaar goed hun werk gedaan op een degelijke, bescheiden manier. Niet zoals de jonge honden, die nog denken dat ze alles kunnen en datgene wat ze niet kunnen nog kunnen leren. Daar zijn ze heilig van overtuigd en dat stralen ze ook uit. De veertigers en vijftigers zijn er ondertussen achtergekomen dat ze niet alles kunnen, dat ze ook niet alles kunnen leren, en dat je eigen capaciteiten niet onbegrensd zijn. En dat stralen ze ook uit: betrouwbaarheid, nuchterheid, bescheidenheid, realisme.

Als de crisis grotendeels voorbij is, zal dat er heus niet snel toe leiden dat veel oudere werknemers weer een baan vinden. Misschien staan ze ondertussen wel twee, drie of zelfs vijf jaar reeds langs de kant. Sommigen zullen allang in de WWB zijn beland en we weten allemaal dat de budgetten voor scholing zo krap zijn geworden dat binnenkort alleen de kansrijkste werklozen nog met korte trajecten geschoold zullen gaan worden. Er gaan nu al stemmen op om het granieten bestand voortaan maar met rust te laten en geen geld meer te steken in sociale activering. Helpt het dan om deze mensen eerder de WWB in te laten stromen, of zelfs zonder geld te laten zitten als ze toevallig een partner met een minimuminkomen hebben?

Het probleem met Den Haag en de partners is dat men altijd van de ideale situatie uitgaat. Ze lossen iets op en denken dat de problemen die je al kunt zien aankomen door die oplossingen wegblijven. Het lijkt soms wel een sprookje.

….en toen het probleem van de recessie voorbij was en de bonuscultuur bij de banken weer floreerde als nooit daarvoor, besloot het parlement dat er geen werklozen meer bestonden. Omdat ze niet meer bestonden, kon de regeling voor de werkloosheidsuitkering worden afgeschaft. Alle mensen hadden werk en waren gelukkig….

Dit sprookje is natuurlijk zwaar overdreven, zoals sprookjes altijd zijn. Maar de kern is helaas waar. Den Haag presenteert simpele oplossingen voor moeilijke problemen, want ze denken dat mensen (kiezers) het anders niet begrijpen en niet accepteren. Maar juist als iets zo simpel wordt voorgesteld vind ik het als mens (kiezer) moeilijk te geloven. Zo simpel is het nooit! Elke keer blijkt weer dat er aan simpele oplossingen hele grote problemen kleven die dan achteraf pas bekend worden en die veel mensen treffen in hun persoonlijke levenssfeer. Dan zijn de kiezers weer teleurgesteld, want het was allemaal zo mooi verteld van te voren. Zo zorgt Den Haag keer op keer voor verlies van vertrouwen in de politiek. Leer het nu eens een keer: er zijn geen makkelijke oplossingen voor moeilijke problemen en een partij die doen alsof dat wel zo is, houdt zijn kiezers en zichzelf voor de gek.